Расколот не е само еклисиолошка ерес, туку и нездрава психолошка состојба.

Светиот Кипријан Картагински ги наведува зборовите на Апостолот Павле (2Тим. 3, 1-3): „Ќе настапат тешки времиња…и луѓето ќе постанат самољубиви“, а потоа ги набројува и останатите особини на отпадниците. Една од причините за расколот е ранетото самољубие.

Секој расколник смета дека е неправедно заобиколен и навреден, и дека неговите “блескави” таленти и дарови му даваат право на посебно место во Црквата, а тој е неправедно лишен од тоа место.

Самољубивиот човек го мрази оној кој е на повисоко место од него, им завидува на оние кои се на еднакво рамниште и ги презира тие што се на пониска положба.

Тој во своето срце најпрво, се отуѓил од браќата свои, убивајќи ја љубовта кон нив, уште пред да постане расколник.

Стр. 27 «Падение гордых»//Духовный Собеседник. 2001