„Гонителите го убиваат телото, но се немоќни да ѝ наштетат на душата. Расколниците ја убиваат душата!“

Светиот Кипријан Картагински, зборува дека од тајните непријатели треба повеќе да се плашиме, отколку од јавните. Од расколот – повеќе, отколку од гонењето.

Во деновите на прогонот полесно е да се сочуваш, зошто опасноста е видлива и непријателот се покажува, но во расколот, демонот, тајно се поткрадува по скриени патеки, незабележливо ползи, добивајќи го така и името „змија“.

Гонењето и репресиите во времето на Нерон и Диоклецијан (а, и неодамнешното, на крвавата атеистичка инквизиција), не се толку страшни за Црквата, коклу што се страшни нејзините внатрешни непријатели.
Раните од грабливите ѕверови можат да се исцелат, но каснувањето од скриената змија, скоро секогаш донесува смрт.

стр. 2, 3. «Падение гордых»//Духовный Собеседник. 2001