1959г.: Бог им ја даде Црквата за да бидат во заедница со православните народи;

1967г.: Си заминаа од домот Божји – Црквата, за да го потрошат Божјото наследство живеејќи блудно како „автокефални“ во раскол;

2020г.: Живеат од чување туѓи свињи. Ја имаат потрошено целата благодат. Духовно се дотолку изгладнети, што им завидуваат и на свињите во чија служба се ставени. И покрај сѐ, имаат сѐ уште шанса да дојдат на себеси и да се вратат во домот на Својот Отец и браќа.

Ќе го сторат ли синовите на расколот од МПЦ конечно тоа, за да настане веселба за мртвите кои оживеале и изгубените кои се нашле?