Во расколот, одрекувањето од Христа се врши во името на Христа!

„Расколникот е непријател на олтарот, бунтовник против Жртвата Христова, предавник на верата, крадец на благочестието, непокорен слуга кој гради други олтари и со лажно жртвопринесување, ја сквернави вистинската Жртва Господова“.

Расколот заведува со привидна праведност, со која се задоволуваат скриените страсти: гордоста, зависта, непослушанието и духот на метежот.

А гордоста го мрази послушанието! „Кого да слушам?“ – со презир прашува гордиот расколник. „Слушај ме мене“ – одговара ѓаволот. „Каде се денес духовните отци?“ – извикува расколникот. „Јас сум одамна твој духовен отец“ – одговара истиот тој, црн епископ на расколот.

Стр. 29, «Падение гордых»//Духовный Собеседник. 2001